ღ♥ღدلخوشی ها کم نیست ღ♥ღ

نمیدونم چرا توی این همه شلوغی و کار یاد بابام افتادم بابام یه روزی بهم گفت : اینو بدون اگر روزی همه ی دنیا در برابر تو بایستن من پشتتم ، همیشه باهاتم . بابام جونشه و من و البته الان پسرم هم جونشه داداشهام همیشه میگن بابا دختر پرسته ، خودشون هم خیلی دختر دوستن. خدا همه پدر و مادرها رو برای بچه هاشون حفظ کنه. آمین

الان بنده یک عدد کدبانو هستم که به قول مامانم "شوهرم به دروازه رسید"(ضرب المثله) یعنی هی کارهامو انجام ندادم و ندادم تا الان که قراره دو روزه دیگه همسری بیاد.   خوبه در و دیوار و پنجره های این خونه دوجدارست که اینجوری صدا میاد اگر نبود من که عاشق طوفان و رعد و برقم تا صبح باید بی خواب میشدم . بدجوری هوا قاطی کرده.   داشتم میگفتم ، کلییییییییی کار باید انجام بدم ، خونه که افتضاحه ، پارکت ها که دیگه نگو روی سرامیک که نمیشه پا گذاشت ......... جای مامانم خالی فردا صبح باید همراه خواهرشوهری مادرشوهر رو برای خرید همراهی کنیم . احتمالا هم پس فردا باید دوباره بکوبم برم خونه مامانم که گوشی همسری (هدیه اش) رو تحویل بگیرم...

این چند روز خونه مامانم میشه گفت خوش گذشت ، البته بیشتر به پسری ، چون روز اول که رسیدم بعد از ظهری رفتم خونه خواهرشوهر که بین خواهر شوهر و دخترش حسابی شکرآب شد و من تا اونها رو جمع و جور کنم و دختره رو با شوهرش بفرستم بیرون و بشینم پای درد دل خواهرشوهری شد 9 شب ، یه روزم رفت . فرداش 8 صبح رفتم خونه داداش مسعود اینا تاریخ تولد همسری گذشته (آذر بود و ما هنوز همسری رو ندیدیم) البته یه کلاه براش خریدم و یه شال هم بافتم که الان تموم شده ولی خب دلم میخواست یه هدیه خوب براش بگیرم . برای همین هم داداشم طفلی فقط داشت مدل های مختلف گوشی سرچ میکرد و اون روز هم که رفتم خونشون داداش کوچیکه توی بازار تهران منتظر بود براش مدل گوشی رو مشخص کرد...

...

دلم یه دختر کوچولو با چشمهای سبز و موهای مشکی بلند و فر خواست (ترکیبی از من و همسری )   ...

      امروز به پسرم خیلی خوش گذشت ممنونم خدای دوست داشتنی من ممنونم برای همه داشته ها و نداشته هام ...